Na deze zwempartij gingen we naar nog een andere waterval, Tolmer Falls. Daar mag echter niet gezwommen worden mdat daar een zeldsame vleermuis soort leeft. Vroeger mocht het wel maar de regels worden, gelukkig, steeds scherper. Het uitzicht van de plek waar de waterval te zien is moet bij helder weer schitterend zijn (). Zo ver het oog kan zien alleen maar bomen! Tolmer Falls was de laatste bestemming van deze Litchfield tour en we werden weer naar ons hostel (Elke's) in Darwin gebracht. Een prima hostel met wel erg kleine kamers. Het leuke van Darwin was trouwens dat je heel goedkoop kon eten. Er waren meerdere plaatsen waar je bij aanschaf van een drankje een maaltijd erbij kreeg! Natuurlijk waren er wel meerdere leuke dingen in Darwin. Zoals het gratis museum met verschillende thema's. Onder andere was daar te zien dat Australie vroeger Nieuw Holland heette! Dus de Nederlanders waren hier voordat de Engelsen de boel innamen. Vermoedelijk vonden de Nederlanders het niet de moeite waard om er een kolonie van te maken. Wel zie je nog allerlei Nederlands achtige plaatsnamen en andere namen. Bijvoorbeeld: Arnhem Land, Groote Eiland, enz.

In Australie heb je enorm veel beesten die eigenlijk in een kooitje horen. Onderweg van het museum naar de bus kwamen we er weer een paar tegen. Een aantal Lorikeets in een boom ( en ).

De volgende dag moesten we om 02.45uur op omdat onze vlucht naar Cairns al om 05.55uur vertrok. Belachelijke tijden natuurlijk. Het voordeel is dat je nog wel de hele dag in de plaats van bestemming hebt. We hadden echter niet de puf om nog veel actie te ondernemen en zijn maar een beetje rond gaan lopen naar de pier () waar watervliegtuigjes landen () en opstijgen (). Het was eb en in het slip wemelde het van de krabbetjes. Alle hoopjes zijn krabbetjes en sommige krabbetjes hadden geen hoopje. Het lag er echt bezaaid met krabben (). Ze zijn nogal schuw. Zodra je een voet op het slip zet verdwijnen ze allemaal in het zand en komen pas na een paar minuten weer terug. Vogels vonden het allemaal prachtig. Continue waren er meeuwen aan het overvliegen om de krabben te vangen. Dat lukte niet zo vaak omdat de krabben heel erg snel verdwenen zodra de vogel ook maar in de buurt kwam. Naast meeuwen waren er ook enorm veel Pelikanen ().

Het waait continue erg hard langs de Esplanada. Het haar van Nicole waait volledig naar achteren, net als de palmen in de achtegrond (). Nicole leest veel vaker dan ik doe en dus heeft zij al drie boeken uit en ben ik nog bezig met mijn eertse boek. We vragen ons nu af of het wel nodig is om alle boeken mee te blijven zeulen. Ik kom daar waarschijnlijk toch niet meer aan toe.

Onze volgende tour ging vanuit Cairns naar "Crocodylus Village" () bij Cape Tribulation. De eerste dag dat we hier aankwamen gingen we meteen een self-guided bushwalk doen. Doordat je niet met een hele groep loopt kom j best veel dieren tegen. Zoals schildpadden ( en ) en een varaan (). Na de rondwandeling gingen we een rondvlucht in een Cesna doen. Voor de zekerheid heb ik maar een foto van het toestel gemaakt voordat hij vertrok (). Onderweg hebben we ook een heel aantal foto's gemaakt van het rif en de kustlijn waar we overheen vlogen (, , , , , , , , , , ). Nicole had geluk en mocht een tweede keer naar boven (). De piloot (heel aardig trouwens) vond het namelijk sonde om een plek in het vliegtuigje vrij te laten. Van haar tweede vlucht kon ik toen mooi de landing vastleggen voor het nageslacht ( en ). En achteraf een leuke pose voor het vliegtuigje ().

De avond na de rondvlucht hebben we een nachtwandeling gemaakt. We hadden allemaal een zaklamp mee en moesten die op een gegeven moment uit doen. Wat je dan allemaal hoort en voelt is ongewoon. Zoveel beesten als er in het woud rondkruipen, lopen, vliegen, doen. Dat is echt ongelovelijk. Wat ik minder vond was dat ik steeds het gevoel had dat ze mijn broek en shirt in kropen. Na een tijdje mochten de lampen weer aan en mochten we verder. Onderweg kwamen we een Dragon tegen die zich tegen een boom aan drukte om zich te verschuilen (). De boom was alleen wel erg dun en van verschuilen was dan ook geen sprake.

De volgende morgen gingen zoals gewoonlijk weer lekker vroeg uit de veren (). Dit keer om 06.00uur om een kajak tochtje te maken langs de stranden bij Crocodylus ( en ). Om een beetje te verkoelen was het wel lekker om wat te zwemmen. Maar omdat hier Jellybox prikkende/dodelijke kwallen zijn moesten we een Startrek pakje aan (). Met dit pakje aan hebben we ook nog even gesnorkeld tussen de koraal riffen. Heel mooi en dat belooft dus wat voor de duikcursus die ik ga doen!

Om een uur of ‚‚n werden we weer opgehaald om terug naar Cairns te gaan. Onderweg deden we nog even een river cruise over de Daintree River. Hier waren niet zo veel crocs maar gelukkig toch een paar ( en ). Deze crocs lagen gewoon te slapen en waren dus niet zo spannend als op ‚‚n van onze vorige cruises waar de crocs heel actief waren. We kregen tijdens deze cruise niet erg veel uitleg en ook niet veel te zien. Dat kwam waarschijnlijk doordat de speedboot waarin de cruise gegeven werd niet veel tijd geeft om iets te zien. Daarnaast maakte de moter zoveel herrie dat alle beesten al op een kilometer afstand gevlucht waren. PRUTSERS. Na de cruise mochten we even afkoelen i "Mosmann Gorge" waar lekker veel stroming is (). Dit was veel beter dan een bubbelbad. Hier kreeg je echt een massage van het water, heerlijk was dat.

De Volgende dagen waren verschillend voor mij en Nicole. Ik ging duiken en Nicole ging op Farmstay.

MILO: De duikcursus begon de volgende dag in een klein klaslokaaltje bij Down-Under Dive in Cairns (). Geen tijd om uit te rusten dus. Onze instructeur was Geoff Armstrong uit de UK. De eerste twee dagen was het een halve dag theorie en een halve dag in het 4m diepe zwembad. De laatste drie dagen gingen () we naar de Clipper ( en ) om daar een aantal echte duiken tussen het koraal van het Great Barrier Reef te maken. In totaal heb ik 9 duiken gemaakt, waarvan ‚‚n duik een nacht duik was (). Tijdens die nachtduik heb ik een slapende schildpad gezien en nog een aantal vreemde beesten. Jammer genoeg viel het aantal vissen een beetje tegen. Ik had gehoopt dat het er meer zouden zijn dan overdag maar het tegendeel was waar. Dat komt waarschijnlijk doordat je ze in het donker gewoon niet ziet en de vissen mij al van verre. Tijdens de dagduiken hebben we wel erg veel gezien. Zoals een aantal Stingrays, kreeft en een heel aantal papagaai vissen. Ik zou zo wel weer willen duiken. Jammer dat in Nederland het zicht zo slecht is.

NICOLE: Ik werd om half negen opgehaald door Owen, de eigenaar van de farm. Samen met een Deens meisje, Line en een Amerikaanse vrouw, Lorain, reden we in de fourweeldrive naar de farm. Na een klein ongelukje onderweg (we zaten achter op een vrachtwagen), kwamen we veilig aan bij 'Mount Mulligan Station' (). Een mooi oud huis dat vroeger een hospitaal is geweest en nu het enige overgebleven gebuow van het goudzoekersdorp dat hier tot ong. 1940 hier was. Het is alleen te bereiken via ruim 40 km onverharde 'dirtroad'! Dus echt in de middle of nowhere, de dichtsbijzijnde buren op 25 km afstand! En het is ontzettend droog daar.Het was nu dan ook het einde van het droge seizoen, wat ook wel een beetje aan het vee te zien was. Toch konden we 's middags gaan zwemmen, omdat er in de omgeving (stuw)dammen gemaakt zijn. Bij een farm horen natuurlijk honden, en die hadden ze dan ook in overvloed! Drie puppie's van ong. 4 maanden (), Molly, Barney en Zack, de moeder Jessie (Blue Heeler), twee Border Collie vaders en een ruim 5 maanden oude Dingo Max (). Aan het eind van de middag wilden we graag paardrijden, dus ging Owen met z'n crossmotor op zoek naar de paarden, die na ongeveer een half uur het erf op kwamen lopen. Ik reed Bobby (), een Brumby-horse (austalisch wild paard). Onwijs leuk paardje (ong. 1.45m), heel gevoelig op je benen. De rit was niet zo lang, we reden naar de plaats waar het vee in gedreven wordt (). Dat doen ze een paar keer per jaar met helicopters! De groep runderen die er nu stond verdeelden we in tweeen (al gemerkt dmv een hap uit het oor, of niet) en de paarden lieten we daar achter. De volgende morgen gingen we er al vroeg heen, samen met de vierde gast (we waren in totaal dus maar met vijven op de farm), George, een Duitse jongen die er al een aantal dagen was. Toen begon het echte cattle-work! De groep die al gemerkt was moest alleen behandeld worden met Ivomec (tegen wormen en parasieten), de rest moest ook onthoornd (), gecastreerd (voor zover het stieren waren....) en gebrandmerkt. Alles zonder verdoving, met hetzelfde mesje dat daarvoor in de drinkton 'schoon'gemaakt was.... Dit duurde ruim 2 1/2 uur, waarbij ik de Ivomec deed (en Owen de rest) ( en ). Daarna hielpen Line en ik Owen met de kudde naar een waterplaats te drijven (, met op de achtergrond de berg Mount Mulligan). Dat was echt geweldig!!!! We waren voor lunch terug en hebben 's middags lekker geluierd. Ik wilde aan het eind van de dag nog wel weer rijden, maar daar hadden we dan andere paarden voor nodig. Dus ik achterop bij Owen op de crossmotor en zoeken... (doodeng trouwens..). Mooie uitzichten gehad, een kudde wilde Brumby's, veel vee, maar niet de goede paarden (alleen wat 2/3-jarigen). Dus dat ging niet door. De volgende ochtend wilde alleen Lorain (en ik natuurlijk), dus gingen we met z'n tweeen, nu op Owen's eigen paard, Bundy (). Hele mooie, rustige rit, naar de voet van de berg ().Op het laatst wilden we nog een stukje galoperen en toen viel Lorain eraf, dat was wat minder leuk, want ze had haar schouder nogal bezeerd. Bobby rende snel naar huis (al binnen gezichtsafstand), dus heb ik haar maar op Bundy gezet en zijn we naar huis gelopen. Het viel gelukkig mee, en nadat ik de paarden afgezadeld had en gedouched, moesten we weer terug naar Cairns....jammer!

EN WEER SAMEN: De laatste twee dagen kwam Nicole ook om te snorkelen en om een proefduik te maken (). Onderweg naar de Clipper gingen ze eerst nog even snorkelen en de vissen voeren (). De proefduik van Nicole was niet zo'n succes. Omdat de uitleg erg snel ging en ze al na 20min het water ingingen vond Nicole het een beetje te eng. Ze besloot toen maar om het toch niet te doen. De begeleider zei wel dat ze het gewoon nog eens moet proberen.